Het land tussen Labin en de zee daalt 300 meter in vier kilometer. Dit ene feit bepaalt elke wandeling en elk ritje hier: niets is vlak, alles heeft uitzicht, en je bent altijd aan het klimmen of remmen.
Het kustpad
Een pad loopt langs de kustlijn door de pijnboomzone boven de baaitjes van Rabac en verbindt de ene baai met de volgende. Het is grotendeels vlak, grotendeels schaduwrijk en grotendeels onverhard. 's Ochtends is het de beste wandeling in de omgeving: je hebt zee aan de ene kant, de geur van hete pijnbomen aan de andere, en toegang tot baaitjes die je niet per auto kunt bereiken.
Draag goed schoeisel. Het oppervlak is op enkele plaatsen losse kalkteen en glad geslepen waar duizenden voeten voorbij zijn gekomen.
De oude route tussen Labin en Rabac
Voor de weg liepen mijnwerkers tussen de stad en de kust. Het pad is er nog steeds, gemarkeerd, en het klimt gestaag door het bos van zeeniveau naar de muren van de oude stad. Een tot anderhalf uur omhoog, aanzienlijk minder omlaag, en bijna de hele weg schaduwrijk.
Doe het bergafwaarts in de middag als je een manier hebt om daar boven te komen, of bergopwaarts vroeg voordat de hitte aankomt. Het bergopwaarts doen om twee uur 's middags in augustus is een beslissing die mensen maar eenmaal nemen.
Hoe het rijden is
Bospaadjes en oude onderhoudsroutes spreiden zich uit over de kam achter Labin, en ze zijn verbonden. Het oppervlak is kalksteengrind en vaste aarde, met rotsige secties waar de regen het fijne spul heeft weggespoeld. Het is technisch genoeg om interessant te zijn en zelden gevaarlijk — dit is geen alpinefietsen.
De klimmen zijn het doel. Er is weinig rollend terrein; je wint hoogte of je verliest het. Een hardtail is ruim voldoende. Neem meer water mee dan je denkt, want er is nergens om bij te vullen als je eenmaal op de kam bent.
Waar je kunt verblijven
Apartment Gordana
Wanneer fietsen en wandelen
April tot begin juni en half september tot oktober. In die maanden is de temperatuur geschikt voor een lange klim, is de grond droog en zijn de paden leeg. Juli en augustus zijn alleen voor vroege ochtenden — om zeven uur weg, om tien uur terug — of voor het schaduwrijke kustpad.
Winterfietsen is hier echt goed. Het bevriest zelden op deze hoogte, de paden draineren snel, en je hebt de kam voor jezelf. Wat je in de winter wel krijgt is de bura, de noordoostenwind, die sterk genoeg kan zijn om een blootgestelde kam onaangenaam te maken. Controleer de voorspelling op wind in plaats van regen.
Praktische opmerkingen
Paden zijn gemarkeerd met de standaard Kroatische rode-witte merktekens, maar bewegwijzering wordt dunner naarmate je verder van de hoofdroutes gaat; download een kaart op je telefoon en offline, want dekking in de valleien is vlekkerig.
Teken zijn aanwezig in het kreupelhout van voorjaar tot herfst. Controleer jezelf na het fietsen door lang gras. Dit is hier een routinemaatregel, geen reden voor alarm.
